Sygnał S1 — „stój” (jedno stałe czerwone światło na
semaforze). Nakazuje zatrzymanie pociągu przed semaforem.
Zgodnie z przepisami,
maszynista może minąć sygnał „stój”, gdy otrzymał
pisemny rozkaz od dyżurnego ruchu, dostał taką instrukcje środkami
łączności, gdy został podany sygnał zastępczy Sz.
Jeżeli semafor jest sygnalizatorem
SBL, maszynista po
zatrzymaniu i podaniu sygnału Rp1 „baczność” (jeden długi sygnał) może
kontynuować jazdę z prędkością nie większą niż 20 km/h, tak by móc
zatrzymać skład w razie zauważenia niebezpieczeństwa. Jeżeli na
semaforze
SBL znajduje się
znacznik W22 (kwadratowa czarna
tablica ustawiona po przekątnej pionowo, a na niej biała litera „T”
wykonana z materiałów odblaskowych; stosowany na wzniesieniach ponad
6‰ — ilustracja) maszynista ciężkiego
pociągu towarowego może minąć ten semafor bez zatrzymania.
Semafor świetlny z sygnałem S1 jest adekwatny do semafora kształtowego
podającego sygnał Sr1.
Ilustracje przedstawiają kolejno od lewej:
sygnał S1 na semaforze półsamoczynnym (obsługiwanym przez pracownika
nastawni) – stąd podstawa semafora jest pomalowana w biało-czerwone
pasy – pięciokomorowym,
sygnał S1 na semaforze SBL trójkomorowym, więc w blokadzie trzy- lub
czterostawnej,
sygnał S1 na semaforze SBL dwukomorowym w blokadzie dwustawnej,
sygnał S1 podany na świetlnej tarczy zaporowej (dawniej nazywany
sygnałem Zs1), na której można również podać
sygnał zastępczy lub sygnał zezwalający na jazdę
manewrową Ms2 (dawniej Zs2),
sygnał S1 podany na świetlnej tarczy zaporowej, na której nie można
podać inne sygnału.
Semafory SBL są samoczynne (steruje nimi system zarządzania ruchem)
i ustawiane są na białych słupach, świetlne tarcze zaporowe ustawia
się na słupach w biało-czerwone pasy.
Sygnał S1a — „stój! absolutny zakaz wjazdu do tunelu”
(dwa czerwone światła na semaforze, górne stałe, dolne migające).
Nakazuje zatrzymanie pociągu przed semaforem i nie zezwala na dalszą
jazdę pod jakimkolwiek warunkiem. Jest sygnalizatorem
SBL i stosowany na
przykład przed wjazdem do tunelu średnicowego w Warszawie lub
przystanku Warszawa Śródmieście (zdjęcie poniżej), gdzie można by minąć normalny sygnał S1 po
zatrzymaniu i nadaniu sygnału Rp1 „baczność”.
Zdjęcie sygnalizatora czterokomorowego umożliwiającego podanie
sygnału S1a na przystanku osobowym Warszawa Śródmieście
Sygnał zastępczy Sz — „można przejechać obok semafora wskazującego
sygnał Sr1 lub S1 „Stój” albo sygnał wątpliwy, albo też semafora
nieoświetlonego lub przejechać obok sygnalizatora sygnału
zastępczego, mającego wyłącznie latarnię ze światłem białym – bez
rozkazu pisemnego”
(jedno światło matowobiałe migające na semaforze lub maszcie semafora,
albo na maszcie semafora nieoświetlonego, albo umieszczone na osobnej
podstawie). Sygnał zastępczy pozwala na przejazd w sytuacjach, gdy nie
można podać zwykłego sygnału zezwalającego na jazdę (awaria
sygnalizatora uniemożliwiająca wyłączenie czerwonej lampy), gdy sygnał
jest niepewny, gdy semafor jest nieoświetlony, gdy ustalono przebieg
nieuwzględniony w normalnych sytuacjach na stacji. Pozwala na
przejechanie obok takiego sygnalizatora bez zatrzymania z prędkością
nie większą niż 40 km/h.
Ilustracje przedstawiają kolejno: sygnał zastępczy na semaforze
półsamoczynnym (obsługiwanym przez pracownika nastawni)
pięciokomorowym, sygnał zastępczy na tarczy zaporowej świetlnej.
Dawny sygnał Ms2 zezwalający na jazdę manewrową (stałe czerwone
i stałe białe światło na semaforze) był podobny do
sygnału zastępczego.
Film pokazujący elektrowóz ES64U4-D „Husarz” mijający jazdą
manewrową semafor wjazdowy k1 do Warszawy Wschodniej podający sygnał
Ms2 (następnie S1) (film
Macieja Pragi
użyty za zgodą autora).
Sygnał S2 — „jazda z największą dozwoloną szybkością”
(jedno zielone światło ciągłe na semaforze). Sygnał pozwala na
przejazd z największa dozwoloną prędkością uwzględnioną w rozkładzie
jazdy lub rozkazach dodatkowych. Semafor pięciokomorowy wyświetlający
jedno ciągłe światło zielone jest używane w SBL.
Semafor świetlny z sygnałem S2 jest adekwatny do semafora kształtowego
podającego sygnał Sr2.
Ilustracje przedstawiają kolejno: sygnał S2 na semaforze
półsamoczynnym (obsługiwanym przez pracownika nastawni)
pięciokomorowym, sygnał S2 na semaforze SBL trójkomorowym, więc
w blokadzie trzy- lub czterostawnej (dwa odstępy blokowe wolne; jazda
z najwyższą możliwą prędkością) i sygnał S2 na semaforze SBL
dwukomorowym w blokadzie dwustawnej (jazda z najwyższą prędkością).
Film pokazujący skład EN-57 mijający semafor wyjazdowy podający
sygnał S2 (następnie S1) (film użytkownika
TheDamians1406
użyty za zgodą autora).
Sygnał S3 — „jazda z największą dozwoloną szybkością, nie większą
niż 160 km/h”
(w przedzie są dwa odstępy blokowe wolne) a przy następnym semaforze
z szybkością nieprzekraczającą 100 km/h" (jedno zielone
światło migające na semaforze).
Po sygnale S3 mogą pojawić się wszystkie sygnały ograniczające
prędkość do 100 km/h (czyli semafory z zielonym pasem poziomym):
sygnał S6,
S7,
S8,
S9 lub wszelkie semafory
wprowadzające mniejsze ograniczenie (jeśli sytuacja na następnych
odstępach się zmieni), czyli jazda z najwyższą dozwoloną prędkością
(sygnał S2) lub jazda z najwyższą
dozwoloną prędkością nie większa niż 160 km/h z dodatkowymi
informacjami o następnym semaforze (sygnał S3)
a także (teoretycznie) sygnały niewprowadzające ograniczenia, ale
informujące o ograniczeniach na następnych semaforach:
sygnał S4 (ograniczenia do 40 lub
60 km/h na następnym semaforze) lub
S5 (czerwone światło na następnym
semaforze).
Ilustracje przedstawiają kolejno: sygnał S3 na semaforze
półsamoczynnym (obsługiwanym przez pracownika nastawni)
pięciokomorowym, sygnał S3 na semaforze SBL w blokadzie czterostawnej
(dwa odstępy blokowe wolne, za nim ostęp zajęty; nakazuje rozpocząć
hamowanie).
Sygnał S4 — „następny semafor wskazuje sygnał zezwalający na jazdę
z szybkością zmniejszoną do 40 lub 60 km/h”
(jedno pomarańczowe światło migające na semaforze). Sygnał nie
nakazuje zmniejszyć prędkości, informuje jedynie o sygnale podawanym
przez następny semafor. Maszynista dostosuje prędkość zależnie od
drogi hamowania i odległości od następnego semafora.
Po sygnale S4 mogą pojawić się wszystkie sygnały ograniczające
prędkość do 60 km/h (z pomarańczowym pasem poziomym):
sygnał S10a,
S11a,
S12a,
S13a lub dowolny sygnał
ograniczający prędkość do 40 km/h (bez pasa poziomego):
sygnał S10,
S11,
S12,
S13. Jeśli sytuacja na
następnych odstępach się zmieni, może być podany inny sygnał,
wprowadzający mniejsze ograniczenia, czyli jazda z najwyższą dozwoloną
prędkością (sygnał S2) lub jazda
z najwyższą dozwoloną prędkością nie większa niż 160 km/h
z dodatkowymi informacjami o następnym semaforze (powtórzony
sygnał S3) a także (teoretycznie) sygnały
niewprowadzające ograniczenia, ale informujące o ograniczeniach na
następnych semaforach: powtórzony sygnał S4 lub
S5 (czerwone światło na następnym
semaforze).
Sygnał S4 występuje tylko na semaforach półsamoczynnych.
Sygnał S5 — „następny semafor wskazuje sygnał
stój”
(jedno światło pomarańczowe ciągłe na semaforze). Sygnał nie nakazuje
zmniejszyć prędkości, informuje jedynie o sygnale podawanym przez
następny semafor. Maszynista dostosuje prędkość zależnie od drogi
hamowania i odległości od następnego semafora, tak by bezpiecznie się
przed nim zatrzymać. Sygnalizator pięciokomorowy z sygnałem S5 używany
jest w trzystawnej i czterostawnej
SBL i oznacza
jeden wolny odstęp, a za nim odstęp zajęty przez inny skład.
Po sygnale S5 należy spodziewać się
sygnału S1 (w szczególnych
przypadkach sygnału S1a) i tak
dostosować prędkość, by bezpiecznie się przed nimi zatrzymać. Jeśli
jednak następny odstęp się zwolni, może pojawić się inny sygnał,
zezwalający na jazdę z ograniczoną prędkością lub pełną prędkością
(zależnie od ilości wolnych odstępów i rodzaju
SBL).
Ilustracje przedstawiają kolejno: sygnał S5 na semaforze
półsamoczynnym (obsługiwanym przez pracownika nastawni)
pięciokomorowym, sygnał S5 na semaforze SBL w blokadzie trzy- lub
czterostawnej (jeden odstęp blokowy wolny, za nim ostęp zajęty;
nakazuje rozpocząć hamowanie).
Sygnał S6 — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 100 km/h, a przy
następnym z najwyższą dozwoloną szybkością”
(dwa światła na semaforze w jednym pionie: dolne światło pomarańczowe
ciągłe, pod nim świetlny pas zielony poziomy, górne światło zielone
ciągłe). Sygnał pozwala na przejazd z prędkością nie większa niż 100
km/h i informuje, że następny semafor zezwala na przyspieszenie do
najwyższej prędkości wskazanej w rozkładzie jazdy lub rozkazach
dodatkowych.
Sygnał S6 jest wariantem
sygnału S10 z dodatkowym pasem
zielonym. Odpowiednik bez pasa poziomego ogranicza prędkość do 40
km/h, a odpowiednik z pasem pomarańczowym, zamiast zielonego, (sygnał S10a) ogranicza prędkość do 60 km/h.
Zgodnie z instrukcją, następny semafor musi podawać sygnał zezwalający
na jazdę z najwyższą możliwą prędkością. Oznacza to, że po sygnale S6
mogą pojawić się: sygnał S2,
S3,
S4 lub
S5 zależnie od sytuacji na
dalszych odstępach.
Sygnał S7 — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 100 km/h, przy
tym i następnym semaforze”
(dwa światła na semaforze w jednym pionie: dolne światło pomarańczowe
ciągłe, pod nim świetlny pas zielony poziomy, górne światło zielone
migające). Sygnał pozwala na przejazd z prędkością nie większa niż 100
km/h i informuje, że następny semafor wprowadza identyczne
ograniczenie prędkości.
Po sygnale S7 mogą pojawić się wszystkie sygnały ograniczające
prędkość do 100 km/h (czyli semafory z zielonym pasem poziomym):
sygnał S6, powtórzony
S7, S8,
S9 lub wszelkie semafory
wprowadzające mniejsze ograniczenie (jeśli sytuacja na następnych
odstępach się zmieni), czyli jazda z najwyższą dozwoloną prędkością
(sygnał S2) lub jazda z najwyższą
dozwoloną prędkością nie większa niż 160 km/h z dodatkowymi
informacjami o następnym semaforze (powtórzony sygnał S3) a także
(teoretycznie) sygnały niewprowadzające ograniczenia, ale informujące
o ograniczeniach na następnych semaforach:
sygnał S4 (ograniczenia do 40 lub
60 km/h na następnym semaforze) lub
S5 (czerwone światło na następnym
semaforze).
Sygnał S8 — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 100 km/h, a przy
następnym semaforze z szybkością zmniejszoną do 40 lub 60
km/h”
(dwa światła na semaforze w jednym pionie: dolne światło pomarańczowe
ciągłe, pod nim świetlny pas zielony poziomy, górne
światło pomarańczowe migające). Sygnał pozwala na przejazd
z prędkością nie większą niż 100 km/h i informuje, że następny semafor
wprowadza ograniczenie prędkości do 40 lub 60 km/h.
Po sygnale S8 mogą pojawić się wszystkie sygnały ograniczające
prędkość do 60 km/h (z pomarańczowym pasem poziomym):
sygnał S10a,
S11a,
S12a,
S13a lub dowolny sygnał
ograniczający prędkość do 40 km/h (bez pasa poziomego):
sygnał S10,
S11,
S12,
S13. Jeśli sytuacja na
następnych odstępach się zmieni, może być podany inny sygnał,
wprowadzający mniejsze ograniczenia, czyli jazda z najwyższą dozwoloną
prędkością (sygnał S2) lub jazda
z najwyższą dozwoloną prędkością nie większa niż 160 km/h
z dodatkowymi informacjami o następnym semaforze (sygnał S3) a także (teoretycznie) sygnały niewprowadzające ograniczenia, ale
informujące o ograniczeniach na następnych semaforach:
sygnał S4 lub
S5 (czerwone światło na następnym
semaforze).
Sygnał S9 — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 100 km/h, a przy
następnym semaforze
stój”
(dwa światła na semaforze w jednym pionie: dolne światło pomarańczowe
ciągłe, pod nim świetlny pas zielony poziomy, górne
światło pomarańczowe ciągłe). Sygnał pozwala na przejazd z prędkością
nieprzekraczającą 100 km/h i informuje o konieczności zatrzymania
przed następnym semaforem. Maszynista dostosuje prędkość zależnie od
drogi hamowania i odległości od następnego semafora, tak by
bezpiecznie się przed nim zatrzymać.
Po sygnale S9 należy spodziewać się
sygnału S1 (w szczególnych
przypadkach sygnału S1a) i tak
dostosować prędkość, by bezpiecznie się przed nimi zatrzymać. Jeśli
jednak następny odstęp się zwolni, może pojawić się inny sygnał,
zezwalający na jazdę z ograniczoną prędkością lub pełną prędkością
(zależnie od ilości wolnych odstępów i rodzaju
SBL).
Sygnał S10 — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 40 km/h, a przy
następnym z najwyższą dozwoloną szybkością”
(dwa światła na semaforze w jednym pionie: dolne światło pomarańczowe
ciągłe, górne zielone ciągłe). Sygnał pozwala na przejazd z prędkością
nie większą niż 40 km/h i informuje, że następny semafor zezwala na
przyspieszenie do najwyższej prędkości wskazanej w rozkładzie jazdy
lub rozkazach dodatkowych.
Zgodnie z instrukcją, następny semafor musi podawać sygnał zezwalający
na jazdę z najwyższą możliwą prędkością. Oznacza to, że po sygnale S6
mogą pojawić się: sygnał S2,
S3,
S4 lub
S5 zależnie od sytuacji na
dalszych odstępach.
Film pokazujący widok z lokomotywy składu opuszczającego stację Łódź
Chojny i mijającego semafor wyjazdowy podający sygnał
S1 a następnie sygnał S10. Na semaforze widać
również wskaźnik W24, a za semaforem wskaźnik W14 (film użytkownika
Krzychu191
użyty za zgodą autora).
Sygnał S10a — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 60 km/h,
a potem z największą dozwoloną szybkością”
(dwa światła na semaforze w jednym pionie: dolne światło pomarańczowe
ciągłe, pod nim świetlny pas pomarańczowy poziomy, górne
światło zielone ciągłe). Sygnał pozwala na przejazd z prędkością nie
większą niż 60 km/h i informuje, że następny semafor zezwala na
przyspieszenie do najwyższej prędkości wskazanej w rozkładzie jazdy
lub rozkazach dodatkowych.
Odpowiednik bez pasa świetlnego (sygnał S10)
ogranicza prędkość nie do 60 km/h, ale do 40 km/h. Następny semafor
bez zmian — podaje sygnał S2 „jazda z największą
dozwoloną szybkością” lub S3 „jazda z największą
dozwoloną szybkością, nie większą niż 160 km/h, a przy następnym
semaforze z szybkością nieprzekraczającą 100 km/h”.
Odpowiednik z zielonym pasem świetlnym (sygnał S6)
ogranicza prędkość nie do 60 km/h, ale do 100 km/h. Następny semafor
bez zmian — podaje sygnał S2 lub
S3.
Sygnał S11 — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 40 km/h, a przy
następnym semaforze — z szybkością nieprzekraczającą 100
km/h”
(dwa światła na semaforze w jednym pionie: dolne światło pomarańczowe
ciągłe, górne zielone migające). Sygnał pozwala na przejazd
z prędkością nie większa niż 40 km/h i informuje, że następny semafor
zezwala na przejazd z prędkością nie większą niż 100 km/h. Oznacza to,
że po sygnale S11 mogą pojawić się sygnał S6,
S7, S8 lub
S9 zależnie od sytuacji na dalszych odstępach,
a także sygnalizatory wprowadzające mniejsze ograniczenia.
Odpowiednik z zielonym pasem świetlnym (sygnał S7)
ogranicza prędkość nie do 40 km/h, ale do 100 km/h. Następny semafor
bez zmian — podaje sygnał zezwalający na jazdę z szybkością
nieprzekraczającą 100 km/h.
Odpowiednik z pomarańczowym pasem świetlnym (sygnał S11a) ogranicza prędkość nie do 40 km/h, ale do 60 km/h. Następny semafor
bez zmian — podaje sygnał zezwalający na jazdę z szybkością
nieprzekraczającą 100 km/h.
Sygnał S11a — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 60 km/h, a przy
następnym semaforze z szybkością nieprzekraczającą 100 km/h”
(dwa światła na semaforze w jednym pionie: dolne światło pomarańczowe
ciągłe, pod nim świetlny pas pomarańczowy poziomy, górne
światło zielone migające). Sygnał pozwala na przejazd z prędkością nie
większa niż 60 km/h i informuje, że następny semafor zezwala na
przejazd z prędkością nie większą niż 100 km/h. Oznacza to, że po
sygnale S11a mogą pojawić się sygnał S6,
S7, S8 lub
S9 zależnie od sytuacji na dalszych odstępach,
a także sygnalizatory wprowadzające mniejsze ograniczenia.
Odpowiednik bez pasa świetlnego (sygnał S11)
ogranicza prędkość nie do 60 km/h, ale do 40 km/h. Następny semafor
bez zmian — podaje sygnał zezwalający na jazdę z szybkością
nieprzekraczającą 100 km/h.
Odpowiednik z zielonym pasem świetlnym (sygnał S7)
ogranicza prędkość nie do 40 km/h, ale do 100 km/h. Następny semafor
bez zmian — podaje sygnał zezwalający na jazdę z szybkością
nieprzekraczającą 100 km/h.
Sygnał S12 — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 40 km/h, a przy
następnym semaforze z szybkością nieprzekraczającą 40 lub 60
km/h”
(dwa światła na semaforze w jednym pionie: dolne światło pomarańczowe
ciągłe, górne pomarańczowe migające). Sygnał pozwala na przejazd
z prędkością nie większa niż 40 km/h i informuje, że następny semafor
zezwala na przejazd z prędkością nie większą niż 40 lub 60 km/h.
Oznacza to, że po sygnale S12 mogą pojawić się
sygnał S10, S10a,
S11, S11a, powtórzony S12,
S12a, S13 lub
S13a zależnie od sytuacji na dalszych odstępach,
a także sygnalizatory wprowadzające mniejsze ograniczenia.
Odpowiednik z zielonym pasem świetlnym (sygnał S8)
ogranicza prędkość nie do 40 km/h, ale do 100 km/h. Następny semafor
bez zmian — podaje sygnał zezwalający na jazdę z szybkością
nieprzekraczającą 40 lub 60 km/h.
Odpowiednik z pomarańczowym pasem świetlnym (sygnał S12a) ogranicza prędkość nie do 40 km/h, ale do 60 km/h. Następny semafor
bez zmian — podaje sygnał zezwalający na jazdę z szybkością
nieprzekraczającą 40 lub 60 km/h.
Sygnał S12a — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 60 km/h, a przy
następnym semaforze z szybkością nieprzekraczającą 40 lub 60
km/h”
(dwa światła na semaforze w jednym pionie: dolne światło pomarańczowe
ciągłe, pod nim świetlny pas pomarańczowy poziomy, górne
światło pomarańczowe migające). Sygnał pozwala na przejazd
z prędkością nie większa niż 60 km/h i informuje, że następny semafor
zezwala na przejazd z prędkością nie większą niż 40 lub 60 km/h.
Oznacza to, że po sygnale S12a mogą pojawić się
sygnał S10, S10a,
S11, S11a,
S12, powtórzony S12a, S13 lub
S13a zależnie od sytuacji na dalszych odstępach,
a także sygnalizatory wprowadzające mniejsze ograniczenia.
Odpowiednik bez pasa świetlnego (sygnał S12)
ogranicza prędkość nie do 60 km/h, ale do 40 km/h. Następny semafor
bez zmian — podaje sygnał zezwalający na jazdę z szybkością
nieprzekraczającą 40 lub 60 km/h.
Odpowiednik z zielonym pasem świetlnym (sygnał S8)
ogranicza prędkość nie do 60 km/h, ale do 100 km/h. Następny semafor
bez zmian — podaje sygnał zezwalający na jazdę z szybkością
nieprzekraczającą 40 lub 60 km/h.
Sygnał S13 — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 40 km/h, a przy
następnym semaforze stój”
(dwa światła pomarańczowe ciągłe na semaforze w jednym pionie). Sygnał
pozwala na przejazd z prędkością nie większa niż 40 km/h i informuje,
że następny semafor pokazuje sygnał „Stój!”. Oznacza to, że po sygnale
S13 musi pojawić się sygnał S1 (w szczególnych
przypadkach S1a, lub sygnalizatory wprowadzające
mniejsze ograniczenia, jeżeli sytuacja na dalszych odcinkach się
zmieni.
Zdjęcie sygnalizatora półsamoczynnego w Ostaszewie podającego sygnał
S13 mijanego przez pociąg spółki PCC Arriva do Torunia Głównego
(zdjęcie Michała Góreckiego użyte za zgodą autora).
Sygnał S13a — „jazda z szybkością nieprzekraczającą 60 km/h, a przy
następnym semaforze stój”
(dwa światła pomarańczowe ciągłe na semaforze w jednym pionie, pod
nimi świetlny pas pomarańczowy poziomy). Sygnał pozwala na przejazd
z prędkością nie większa niż 60 km/h i informuje, że następny semafor
pokazuje sygnał „Stój!”. Oznacza to, że po sygnale S13 musi pojawić
się sygnał S1 (w szczególnych przypadkach
S1a, lub sygnalizatory wprowadzające mniejsze
ograniczenia, jeżeli sytuacja na dalszych odcinkach się zmieni).